Εντός του Μάρτη ολοκληρώθηκαν οι συναντήσεις των ιθυνόντων του υπ. Παιδείας, τόσο με τις επιστημονικές ενώσεις των καθηγητών ανά μάθημα όσο και με τους υπευθύνους των σχολών ΑΕΙ-ΤΕΙ, για τη συμφωνία στα προαπαιτούμενα μαθήματα ανά κατεύθυνση. Το σχέδιο του «Νέου Σχολείου», βρίσκεται στο τελικό στάδιο της επεξεργασίας του. Μέσα από αυτό αλλάζει εντελώς η δομή της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης όπως την γνωρίζαμε έως τώρα. Φυσικά, από την μέγγενη της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης δεν επηρεάζονται μόνο οι μαθητές και οι οικογένειές τους αλλά και μια μεγάλη μερίδα των εκπαιδευτικών. Κομβικά η μεταρρύθμιση στην εκπαίδευση έχει ως εξής:
Όσον αφορά το περιεχόμενο σπουδών και διδασκαλίας και σχολικοί κανονισμοί.
Από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού επεκτείνεται το ωράριο παρακολούθησης μαθημάτων και ορίζεται το ολοήμερο σχολείο. Συγκεκριμένα από 828 ώρες ετησίως τα παιδιά από 7 έως 8 χρονών θα κάνουν 1274 ώρες μαθημάτων. Με ανάλογο τρόπο αυξάνονται οι ώρες μαθημάτων καθώς προχωρούμε στις τάξεις με αποκορύφωμα τις τελευταίες τάξεις του λυκείου. Παράλληλα εισάγονται νέα γνωστικά αντικείμενα τα οποία δεν έχουν σκοπό την όποια γενική γνώση αλλά ευθυγραμμίζονται με την ανάγκη απόκτησης ορισμένων βασικών δεξιοτήτων ώστε οι μαθητές σταδιακά να προετοιμάζονται για την εργασία. Επίσης πλέον το μάθημα των αγγλικών θα διδάσκεται υποχρεωτικά από την 1η δημοτικού(στόχος: η απόκτηση κρατικού πιστοποιητικού γλωσσομάθειας μέχρι το τέλος της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης). Όσον αφορά την δευτεροβάθμια εκπαίδευση η Α’ λυκείου θα είναι τάξη προσανατολισμού, η Β' και η Γ' εξειδίκευσης, ενώ το τρίπτυχο της μεταρρύθμισης είναι «λίγα μαθήματα, δραστικός περιορισμός της γενικής παιδείας και προσαρμογή σε κύκλους μαθημάτων».
Πιο συγκεκριμένα το νομοσχέδιο του υπ. Παιδείας για το «Νέο Λύκειο» φέρνει τέσσερις ριζικές ανατροπές:
1. Καθιερώνεται για πρώτη φορά η Εργασία (αντίστοιχη της Πτυχιακής για την τριτοβάθμια εκπαίδευση), που θα βαθμολογείται από ειδική επιτροπή και θα βαρύνει στην εισαγωγή του υποψηφίου σε ΑΕΙ-ΤΕΙ.
2. Δημιουργείται από την Α' μέχρι και τη Γ' Τάξη ο ατομικός φάκελος του μαθητή (portfolio), που θα παρακολουθεί τη βαθμολογική εξέλιξή του.
3. Δημιουργούνται τέσσερις, απολύτως εξειδικευμένες σε επιστημονικό αντικείμενο, κατευθύνσεις σπουδών στη Γ' Λυκείου και λιγοστεύουν δραματικά τα «περιττά» μαθήματα.
4. Αυξάνονται οι ώρες διδασκαλίας της Ελληνικής Γλώσσας - Λογοτεχνίας, των Αρχαίων και των Μαθηματικών, αλλάζουν περιεχόμενο η Ιστορία και τα Θρησκευτικά και συνεχίζουν να ανήκουν στον βασικό κορμό των μαθημάτων.
Από τα παραπάνω συμπεραίνουμε ότι δημιουργείται ένα εξοντωτικό πρόγραμμα για τους μαθητές, με ανυπόφορους ρυθμούς εντατικοποίησης, ενώ παράλληλα, ενισχύεται ξανά η στείρα αποστήθιση γνώσεων (το περιεχόμενο των οποίων εξειδικεύεται ακόμα περισσότερο). Με αποκορύφωμα την 3η λυκείου η οποία πλέον θα αποτελείται από κατακερματισμένους και αποσπασματικούς κύκλους σπουδών που χτίζονται κυρίως από επιλεγόμενα μαθήματα ώστε να συμπληρώσουν το προφίλ που απαιτούν τα ιδρύματα στα οποία θέλουν να είναι υποψήφιοι (π.χ. τα πολυτεχνεία μπορεί να απαιτούν επιδόσεις σε ανώτερα επίπεδα μαθηματικών κ στις πειραματικές επιστήμες).
Οπότε ο μαθητής χτίζει το φάκελο διαρκούς αξιολόγησής του, στον οποίο θα καταγράφεται η επίδοση του στις 3 τελευταίες τάξεις του λυκείου από τις οποίες θα εξαρτάται η εισαγωγή του στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Σύμφωνα με τα παραπάνω αντιλαμβανόμαστε από την μία απόλυτη εξάρτηση από τους καθηγητές(αναβαθμίζοντας τον ρόλο τους). Από την άλλη, αυξάνεται η εντατικοποίηση και ο αθέμιτος ανταγωνισμός μεταξύ των μαθητών καθώς, λόγω του ότι για συγκεκριμένη σχολή δίνουν συγκεκριμένα μαθήματα, σε περίπτωση αποτυχίας βρίσκονται εκτός πανεπιστημίου.
Υλικοί πόροι χρηματοδότηση- Καλλικράτης
Με πρόφαση την οικονομική κρίση και σε συνδυασμό με το πρόγραμμα ¨Καλλικράτης¨ η κυβέρνηση προχωράει σε συγχωνεύεις σχολείων και μείωση χρηματοδότησης. Μέσω του Καλλικράτη το κόστος λειτουργίας των σχολείων μεταφέρεται στους δήμους, οι οποίοι -ήδη- αντιμετωπίζουν τεράστια οικονομικά προβλήματα. Πιο συγκεκριμένα τα λειτουργικά έξοδα των σχολικών μονάδων μειώνονται κατά 60% . Έτσι το θέμα της εκπαίδευσης πέφτει στις πλάτες του οικογενειακού εισοδήματος αφού το κράτος αποποιείται την υποχρέωση του για δωρεάν και δημόσια παιδεία. Παράλληλα έχει δημοσιοποιηθεί ότι 1933 σχολικές μονάδες συγχωνεύονται και προκύπτουν 877. Κοινώς πάνω από 1000 σχολεία καταργούνται. Και για να έχουμε συνολική εικόνα, από τα 16.000 σχολεία έμειναν τα 15.000, έκλεισε δηλαδή σε μια μέρα το 6% των σχολικών μονάδων... ως αποτέλεσμα πλέον θα στοιβάζονται σε πολυπληθή τμήματα των 25, 30 ή περισσότερων μαθητών, όπου η μάθηση γίνεται απρόσωπη και πιο δυσχερής για ένα μεγάλο κομμάτι των μαθητών .
Εκπαιδευτικό προσωπικό
Τέλος, μέσω του νέου νομοσχεδίου ο διευθυντής του σχολείου απαλλάσσεται της εκπαιδευτικής διαδικασίας αφού πλέον θα είναι υπεύθυνος για την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου και των εκπαιδευτικών. Παράλληλα ελαστικοποιούνται οι σχέσεις εργασίας των εκπαιδευτικών, αυξάνεται το ωράριο, μειώνονται οι μισθοί τους και λόγω των συγχωνεύσεων τμημάτων απολύονται κατά εκατοντάδες.
Το «νέο σχολείο» που οραματίστηκε και υλοποιεί η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ είναι ένα σχολείο πραγματικό κάτεργο. Ένα σχολείο που δεν σέβεται το δικαίωμα των μαθητών στην παιδική ηλικία (αφού από τα 6 τους χρόνια τα αναγκάζει να «χτυπάνε» 8ωρα στο σχολείο), στη σφαιρική μόρφωση και την κριτική σκέψη. Είναι το σχολείο που θα ετοιμάσει τους μελλοντικούς σκλάβους του κεφαλαίου, τις γενιές μισοκαταρτισμένων επισφαλώς εργαζομένων και ανέργων. Είναι το σχολείο που θα στηρίξει από τα θεμέλιά της, την κοινωνία της πιο σκληρής εκμετάλλευσης ανθρώπινων και φυσικών πόρων.
Τα σχέδιά τους θα ακυρωθούν! Παλεύουμε για δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους, ενιαίο δωδεκάχρονο και υποχρεωτικό σχολείο, σφαιρική μόρφωση και εκπαίδευση που θα σέβεται τις ιδιαιτερότητες, θα αναδεικνύει τις ικανότητες και θα παρέχει τις ίδιες δυνατότητες στον καθένα.
Για ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών και δουλείας, για ελεύθερη πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες της εκπαιδευτικής διαδικασίας!
Πέμπτη 5 Μαΐου 2011
Αδιαφορία
Αδιαφορείς. Για όλα. Για όλα τα κοινά. Για όσα αφορούν, εκτός από σένα, και όλους τους άλλους. Γι' αυτά που για να κατακτηθούν χρειάζεται συλλογικότητα. Και για κάποια άλλα, που απαιτούν το ενδιαφέρον και τις θυσίες όλων ώστε ν' ανατραπούν. Όλων αυτών που, όπως κι εσύ, αδιαφορούν.
Υπάρχουν σημαντικότερα πράγματα να κάνει κανείς, θα μου πεις. Ο καθένας ασχολείται με τα "σημαντικότερά του". Μόνος του. Ή και με άλλους δυο-τρεις.
Και κάποιοι άλλοι δυο-τρεις παλεύουν για τα κοινά, θα σου πω. Γι' αυτά που αφορούν όλους. Γι' αυτά που αδιαφορείς εσύ κι οι δυο-τρεις που είναι μαζί σου.
Μάλλον διστάζεις γιατί δεν βλέπεις επιβράβευση άμεση στον αγώνα αυτό. Σωστά. Δεν υπάρχει ατομική αναγνώριση. Δεν υπάρχει προσωπικό έπαθλο. Καλύτερος κόσμος υπάρχει. Όχι μόνο για σένα. Για όλους. Ένας καλύτερος κόσμος που θα τον μοιράζεσαι. Θες να τον μοιραστείς μόνο με τους δυο-τρεις "σου" ; Όχι. Μ' αυτούς μοιράζεσαι το άθλιο σήμερα, για το οποίο αδιαφορείς.
Μπούτος Σωτήρης
ανένταχτος φοιτητής Φαρμακευτικής
Υπάρχουν σημαντικότερα πράγματα να κάνει κανείς, θα μου πεις. Ο καθένας ασχολείται με τα "σημαντικότερά του". Μόνος του. Ή και με άλλους δυο-τρεις.
Και κάποιοι άλλοι δυο-τρεις παλεύουν για τα κοινά, θα σου πω. Γι' αυτά που αφορούν όλους. Γι' αυτά που αδιαφορείς εσύ κι οι δυο-τρεις που είναι μαζί σου.
Μάλλον διστάζεις γιατί δεν βλέπεις επιβράβευση άμεση στον αγώνα αυτό. Σωστά. Δεν υπάρχει ατομική αναγνώριση. Δεν υπάρχει προσωπικό έπαθλο. Καλύτερος κόσμος υπάρχει. Όχι μόνο για σένα. Για όλους. Ένας καλύτερος κόσμος που θα τον μοιράζεσαι. Θες να τον μοιραστείς μόνο με τους δυο-τρεις "σου" ; Όχι. Μ' αυτούς μοιράζεσαι το άθλιο σήμερα, για το οποίο αδιαφορείς.
Μπούτος Σωτήρης
ανένταχτος φοιτητής Φαρμακευτικής
Φαρμακοποιός "Τραυματίας Πολέμου"
Πριν από 2 μήνες περίπου, ψηφίστηκε απ΄τη Βουλή το πολυνομοσχέδιο του Α.Λοβέρδου για την υγεία με τίτλο "Διαρθρωτικές αλλαγές στο σύστημα υγείας και άλλες διατάξεις".Μεταξύ άλλων εμπεριέχει και τις ακόλουθες "καινοτομίες":
Αρνητική λίστα φαρμάκων. Πληθώρα φαρμάκων (μεταξύ των οποίων depon, otrivin, voltaren gel, φάρμακα για τη φλεβική ανεπάρκεια των κάτω άκρων κ.α., ουσιαστικά φάρμακα ευρείας κατανάλωσης) πλέον δεν χορηγούνται δωρεάν στους ασθενείς, καθώς δεν δικαιολογείται η παροχή τους απ' τα ταμεία ασφάλισης του κράτους.
Η εισαγωγή του rebate. Η ανταπόδοση κάποιου ποσοστού από το κέρδος του φαρμακοποιού στα ταμεία, για να συνεχιστεί να υπάρχει σύμβαση μεταξύ αυτών των 2 φορέων.
Πτώση της αγοραστικής τιμής των φαρμάκων (ενδεικτικά 20%) καθώς και καθιέρωση των γεννοσήμων φαρμάκων, δηλαδή αντιγράφων φαρμάκων, που περιέχουν την ίδια δραστική ουσία με το πρωτότυπο, με τον κίνδυνο μειωμένης αποτελεσματικότητας (εξαιτίας χειρότερης ποιότητας).
Πλήρης απελευθέρωση του ωραρίου.
Αλλαγές όπως αυτές, ίσως φαίνονται ήπιες με την πρώτη ματιά , όμως εμβαθύνοντας περισσότερο εξάγουμε εύκολα έως και καταστροφικά συμπεράσματα για το μέλλον του μικρού ατομικού φαρμακείου και της δημόσιας υγείας. Βλέποντας με μια πιο κριτική ματιά τα παραπάνω , εξάγουμε αρχικά το συμπέρασμα πως το κράτος, με τις αρνητικές λίστες φαρμάκων , προσπαθεί να περικόψει τα έξοδα του ,ενώ συγχρόνως αποποιείται περεταίρω των ευθυνών του προς τη δημόσια υγεία. Μια τέτοια στάση λοιπόν οδηγεί στην απόσβεση του δημοσίου χαρακτήρα της φαρμακευτικής περίθαλψης, ενώ συγχρόνως ο ασφαλισμένος επωμίζεται την πλήρη οικονομική επιβάρυνση για την απόκτηση των αναγκαίων φαρμάκων.
Μείζον ζήτημα αποτελεί η αυθαίρετη επιβολή του rebate. Λόγω της αδικαιολόγητης κακοδιαχείρισης του χρηματικού πλούτου των ταμείων , δημιουργήθηκαν τεράστια ελλείμματα , που οδήγησαν στην ανικανότητα των τελευταίων, να καταβάλλουν στα φαρμακεία τα οποιαδήποτε "χρωστούμενα". Το έλλειμμα αυτό που σε βάθος χρόνου γιγαντώθηκε , κρίνεται πλέον αντιστρέψιμο μόνο με την εφαρμογή ενός τόσο αυταρχικού μέτρου. Το κράτος, ως σύγχρονος ιεροεξεταστής, καταδικάζει τον φαρμακοποιό σε "παράνομη" καταβολή του ίδιου του τού μόχθου για να
"ξελασπώσει" κάθε πραγματικός υπαίτιος της χρεοκοπίας.
Σε ότι αφορά τις τιμές των φαρμάκων, οφείλουμε να επισημάνουμε πως οι σημερινές τιμές τους στη χώρα μας όχι απλά δεν προσεγγίζουν το μέσο όρο της Ευρώπης,
αλλά ακουμπούν τα κατώτερα όρια. Παρατηρείται η
πτώση 10-20% των τιμών αυτών και απόρροια τούτου
είναι η κατακόρυφη πτώση της δραστικότητας και της ποιότητας των φαρμάκων καθώς η αγορά μας πλέον κατακλύζεται από γεννόσημα φάρμακα «μαϊμού».
Είναι λοιπόν δίκαιο ο κάθε πολίτης, πέραν της τριτοκοσμικής οδύσσειας που περνάει για να προμηθευτεί τα αναγκαία γι αυτόν φάρμακα , να επιβαρύνει τον οργανισμό του με ουσίες που η αποτελεσματικότητα τους είναι αβέβαιη;
Επίσης λόγω των χαμηλών αυτών τιμών παρατηρείται ένα φαινόμενο αισχροκέρδειας , όταν ελληνικές φαρμακαποθήκες παίρνουν φάρμακα απ' τις διεθνείς εταιρείες στην Ελλάδα και αντί να τα διοχετεύουν σε φαρμακεία και σε ασθενείς, τα μεταπωλούν στο εξωτερικό σε πολλαπλάσιες τιμές, πράγμα που οδηγεί σε μεγάλες ελλείψεις βασικών φαρμάκων στο ελληνικό σύστημα υγείας.
Τέλος ας μην ξεχνάμε την πρωτοφανή αυτή και σίγουρα μεγαλόψυχη επιστροφή στο ωράριο σκλαβιάς. Ενώ σε κάθε κράτος οι πολίτες επιδιώκουν και κατοχυρώνουν το 35ωρο, η κυβέρνηση επιβάλλει ένα εξαντλητικό ωράριο το οποίο περιλαμβάνει περίπου 55 εργάσιμες ώρες την εβδομάδα. Αποτέλεσμα ενός τέτοιου μέτρου είναι η ανάπτυξη της ανισόμετρης ανταγωνιστικότητας μεταξύ των μικρών και των μεγάλων φαρμακείων, εφόσον τα μεγαλύτερα μπορούν να μισθώσουν περισσότερους υπαλλήλους και να ανταπεξέλθουν σ' αυτό το ωράριο.
Συνεπώς τα μικρότερα δε θα αντέξουν την πίεση και θα οδηγηθούν στον αφανισμό.
Κάνοντας έναν απολογισμό καταλήγουμε πως όλα τα παραπάνω νομοθετούνται και εφαρμόζονται με κυρίαρχο στόχο την συστηματική και εν τέλει πλήρη απόσυρση του δημοσίου απ' την υγεία. Δούρειος ίππος για την επίτευξη αυτού, θα είναι τελικά το κλείσιμο των μικρών φαρμακείων (τα οποία εφόσον πλέον δεν πληρώνονται από τα ταμεία ενώ όμως είναι υποχρεωμένα να καλύπτουν άμεσα τα λειτουργικά τους έξοδα, οδεύουν στη βέβαιη χρεοκοπία) και η επικράτηση στην αγορά των πολυκαταστημάτων- φαρμακείων.
Φυσικά αυτή η σφοδρή επίθεση της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ στον κλάδο των φαρμακοποιών έχει ένα σαφές πολιτικό νόημα, υπηρετεί μια συγκεκριμένη πολιτική επιλογή τόσο αυτής όσο και των προηγούμενων κυβερνήσεων της χώρας και δεν είναι μια «ξενόφερτη» επιλογή που επιβλήθηκε από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Εντάσσεται στην οργανωμένη και συστηματική προσπάθεια αποδόμησης της ελληνικής κοινωνίας. Στην προσπάθεια του κεφαλαίου και των εκφραστών του για τον ολοκληρωτικό έλεγχό της και την επικράτηση του σε κάθε πτυχή της ανθρώπινης καθημερινότητας.
Το μόνο που μπορεί να μας σώσει απ' αυτή την κατάσταση είναι η οργανωμένη πάλη. Πάλη για την κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας στο χώρο της υγείας και του φαρμάκου και τη διεκδίκηση ενός ενιαίου δημοσίου συστήματος υγείας. Να γίνουμε η κρίση τους!
Αρνητική λίστα φαρμάκων. Πληθώρα φαρμάκων (μεταξύ των οποίων depon, otrivin, voltaren gel, φάρμακα για τη φλεβική ανεπάρκεια των κάτω άκρων κ.α., ουσιαστικά φάρμακα ευρείας κατανάλωσης) πλέον δεν χορηγούνται δωρεάν στους ασθενείς, καθώς δεν δικαιολογείται η παροχή τους απ' τα ταμεία ασφάλισης του κράτους.
Η εισαγωγή του rebate. Η ανταπόδοση κάποιου ποσοστού από το κέρδος του φαρμακοποιού στα ταμεία, για να συνεχιστεί να υπάρχει σύμβαση μεταξύ αυτών των 2 φορέων.
Πτώση της αγοραστικής τιμής των φαρμάκων (ενδεικτικά 20%) καθώς και καθιέρωση των γεννοσήμων φαρμάκων, δηλαδή αντιγράφων φαρμάκων, που περιέχουν την ίδια δραστική ουσία με το πρωτότυπο, με τον κίνδυνο μειωμένης αποτελεσματικότητας (εξαιτίας χειρότερης ποιότητας).
Πλήρης απελευθέρωση του ωραρίου.
Αλλαγές όπως αυτές, ίσως φαίνονται ήπιες με την πρώτη ματιά , όμως εμβαθύνοντας περισσότερο εξάγουμε εύκολα έως και καταστροφικά συμπεράσματα για το μέλλον του μικρού ατομικού φαρμακείου και της δημόσιας υγείας. Βλέποντας με μια πιο κριτική ματιά τα παραπάνω , εξάγουμε αρχικά το συμπέρασμα πως το κράτος, με τις αρνητικές λίστες φαρμάκων , προσπαθεί να περικόψει τα έξοδα του ,ενώ συγχρόνως αποποιείται περεταίρω των ευθυνών του προς τη δημόσια υγεία. Μια τέτοια στάση λοιπόν οδηγεί στην απόσβεση του δημοσίου χαρακτήρα της φαρμακευτικής περίθαλψης, ενώ συγχρόνως ο ασφαλισμένος επωμίζεται την πλήρη οικονομική επιβάρυνση για την απόκτηση των αναγκαίων φαρμάκων.
Μείζον ζήτημα αποτελεί η αυθαίρετη επιβολή του rebate. Λόγω της αδικαιολόγητης κακοδιαχείρισης του χρηματικού πλούτου των ταμείων , δημιουργήθηκαν τεράστια ελλείμματα , που οδήγησαν στην ανικανότητα των τελευταίων, να καταβάλλουν στα φαρμακεία τα οποιαδήποτε "χρωστούμενα". Το έλλειμμα αυτό που σε βάθος χρόνου γιγαντώθηκε , κρίνεται πλέον αντιστρέψιμο μόνο με την εφαρμογή ενός τόσο αυταρχικού μέτρου. Το κράτος, ως σύγχρονος ιεροεξεταστής, καταδικάζει τον φαρμακοποιό σε "παράνομη" καταβολή του ίδιου του τού μόχθου για να
"ξελασπώσει" κάθε πραγματικός υπαίτιος της χρεοκοπίας.
Σε ότι αφορά τις τιμές των φαρμάκων, οφείλουμε να επισημάνουμε πως οι σημερινές τιμές τους στη χώρα μας όχι απλά δεν προσεγγίζουν το μέσο όρο της Ευρώπης,
αλλά ακουμπούν τα κατώτερα όρια. Παρατηρείται η
πτώση 10-20% των τιμών αυτών και απόρροια τούτου
είναι η κατακόρυφη πτώση της δραστικότητας και της ποιότητας των φαρμάκων καθώς η αγορά μας πλέον κατακλύζεται από γεννόσημα φάρμακα «μαϊμού».
Είναι λοιπόν δίκαιο ο κάθε πολίτης, πέραν της τριτοκοσμικής οδύσσειας που περνάει για να προμηθευτεί τα αναγκαία γι αυτόν φάρμακα , να επιβαρύνει τον οργανισμό του με ουσίες που η αποτελεσματικότητα τους είναι αβέβαιη;
Επίσης λόγω των χαμηλών αυτών τιμών παρατηρείται ένα φαινόμενο αισχροκέρδειας , όταν ελληνικές φαρμακαποθήκες παίρνουν φάρμακα απ' τις διεθνείς εταιρείες στην Ελλάδα και αντί να τα διοχετεύουν σε φαρμακεία και σε ασθενείς, τα μεταπωλούν στο εξωτερικό σε πολλαπλάσιες τιμές, πράγμα που οδηγεί σε μεγάλες ελλείψεις βασικών φαρμάκων στο ελληνικό σύστημα υγείας.
Τέλος ας μην ξεχνάμε την πρωτοφανή αυτή και σίγουρα μεγαλόψυχη επιστροφή στο ωράριο σκλαβιάς. Ενώ σε κάθε κράτος οι πολίτες επιδιώκουν και κατοχυρώνουν το 35ωρο, η κυβέρνηση επιβάλλει ένα εξαντλητικό ωράριο το οποίο περιλαμβάνει περίπου 55 εργάσιμες ώρες την εβδομάδα. Αποτέλεσμα ενός τέτοιου μέτρου είναι η ανάπτυξη της ανισόμετρης ανταγωνιστικότητας μεταξύ των μικρών και των μεγάλων φαρμακείων, εφόσον τα μεγαλύτερα μπορούν να μισθώσουν περισσότερους υπαλλήλους και να ανταπεξέλθουν σ' αυτό το ωράριο.
Συνεπώς τα μικρότερα δε θα αντέξουν την πίεση και θα οδηγηθούν στον αφανισμό.
Κάνοντας έναν απολογισμό καταλήγουμε πως όλα τα παραπάνω νομοθετούνται και εφαρμόζονται με κυρίαρχο στόχο την συστηματική και εν τέλει πλήρη απόσυρση του δημοσίου απ' την υγεία. Δούρειος ίππος για την επίτευξη αυτού, θα είναι τελικά το κλείσιμο των μικρών φαρμακείων (τα οποία εφόσον πλέον δεν πληρώνονται από τα ταμεία ενώ όμως είναι υποχρεωμένα να καλύπτουν άμεσα τα λειτουργικά τους έξοδα, οδεύουν στη βέβαιη χρεοκοπία) και η επικράτηση στην αγορά των πολυκαταστημάτων- φαρμακείων.
Φυσικά αυτή η σφοδρή επίθεση της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ στον κλάδο των φαρμακοποιών έχει ένα σαφές πολιτικό νόημα, υπηρετεί μια συγκεκριμένη πολιτική επιλογή τόσο αυτής όσο και των προηγούμενων κυβερνήσεων της χώρας και δεν είναι μια «ξενόφερτη» επιλογή που επιβλήθηκε από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Εντάσσεται στην οργανωμένη και συστηματική προσπάθεια αποδόμησης της ελληνικής κοινωνίας. Στην προσπάθεια του κεφαλαίου και των εκφραστών του για τον ολοκληρωτικό έλεγχό της και την επικράτηση του σε κάθε πτυχή της ανθρώπινης καθημερινότητας.
Το μόνο που μπορεί να μας σώσει απ' αυτή την κατάσταση είναι η οργανωμένη πάλη. Πάλη για την κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας στο χώρο της υγείας και του φαρμάκου και τη διεκδίκηση ενός ενιαίου δημοσίου συστήματος υγείας. Να γίνουμε η κρίση τους!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
